Veldwerk! De dagverse raapjes van Kenny Van Hoorde en Ingrid Vermoese

image Printervriendelijke versie

Langs de weg liggen nog restanten van de onverwachte sneeuwval van enkele dagen geleden. Het dooit met regen en wind, met als gevolg dat de velden er nat en modderig bijliggen. Eigenlijk het ideale weer voor hutsepot met raapjes en die zijn Kenny en Ingrid volop aan het busselen als we aankomen. TVT-smaakmaker Tine Bral

Ingrid: "We komen allebei uit landbouwfamilies en kenden dus het beroep. We hebben veel kunnen overnemen van mijn ouders toen ze stopten, waardoor we niet van nul moesten beginnen. Als je het niet vanuit je familie meekrijgt, is het heel moeilijk om een bedrijf als dit op te starten. Dat ik in het bedrijf zou stappen, lag niet echt voor de hand, ik had het eerlijk gezegd een beetje gehad met landbouw, had teveel de nadelen gezien: hard werken, weinig tijd voor het gezin en nog minder vrije tijd. Ik ben gehandicaptenzorg gaan studeren met de bedoeling ver van het bedrijf te blijven. Natuurlijk hielp ik thuis mee als het nodig was en (lacht) reed ik met de tractor, maar 'boerin' worden, dat zag ik niet zitten."

Kenny: "Ik kom uit een bloemistenfamilie en volgde tuinbouwschool in Melle. Toen ik Ingrid leerde kennen, werkte ik thuis in de bloemisterij. Ik ben eerst hier komen 'snuffelen', deeltijds komen werken. De hoofdteelten van mijn schoonvader waren sla, prei en busselwortelen, alles buiten in volle grond. Hij was net begonnen met rapen toen ik in 2012 mijn eigen bedrijf opstartte. We hebben samengewerkt tot hij in 2015 met pensioen ging." Ingrid: "De liefde voor Kenny, maar uiteindelijk ook voor het beroep, deden me na 10 jaar van gedacht veranderen en ik ben mee in het bedrijf gestapt. We hebben 2 dochtertjes en voor mij stond het vast dat mijn gezin altijd op de eerste plaats zou komen. Dat lukt prima tot nu."

De teelt

Kenny: "We hebben heel bewust gekozen om het hele jaar rond enkel 'gewone' witte rapen te telen. Omdat alles via de BelOrta-veiling gaat, zijn we zeker van de afname. In de zomer zijn rapen inderdaad wel minder gevraagd, want raap wordt door de mensen geassocieerd met 'winter'. Juni, juli en augustus zijn kalme maanden voor de productie, maar drukke maanden omdat er gezaaid moet worden. Het zaad kweken we zelf, daarvoor laten we om de twee, drie jaar wat rapen staan om in zaad te komen.

Een zaadje geeft 1 raap, zo zou het toch moeten zijn, maar we zijn natuurlijk afhankelijk van de weersomstandigheden. Vanaf einde maart zaai ik om de tien dagen een deel en vanaf eind april hebben we altijd verse raapjes. In augustus worden de winterrapen gezaaid, die oogsten we vanaf november, de laatste blijven tot maart op het veld. Normaal staat een raap twee maanden op het veld, tijdens de winter worden ze bij strenge vorst wel afgedekt.

Omdat we graag primeurs aanbieden, kopen we in februari plantjes en die planten we in een serre zodat we al in maart vroege raapjes te hebben."

Zijn rapen een moeilijke teelt?
Kenny: "In de zomer is het wel lastig, in de winter valt het wel mee. Vijand nr. 1 van de kleine raapplantjes is 's zomers de koolvlieg. We dekken de planten wel af, maar kunnen niet vermijden dat er soms toch een deel wordt aangetast.”

Ingrid heeft er enkele lijvige mappen bijgehaald. Ingrid: "Hierin houden we per perceel bij wat, waar en wanneer er gezaaid en bemest wordt, wanneer er geoogst wordt en wat voor weer het is bij elke handeling. Er zitten ook luchtfoto's bij van elk stuk. Alles is dus traceerbaar tot op het perceel. Per perceel moet je ook een risico-evaluatie invullen, welk soort grond is het, welke ziektes zijn er reeds op geweest zijn, welke teelten stonden er al op, zijn er weiden met dieren in de buurt, wat is het watergebruik,... en zo verder. Ongeveer om de drie weken komt men stalen nemen op het veld of hier."

Van veld naar veiling

Er moet nog geoogst worden en we rijden mee naar het veld. Kenny en Ingrid elk met een tractor, wij volgen. Aan de rand van het veld stappen we over in de tractors. Het is koud en miezerig, maar in de cabine is het lekker warm en vanop die hoogte krijg je een mooi overzicht over het veld. Ingrid: "Rapen groeien zowel op lichte als zware grond, maar op lichtere grond is het 's winters makkelijker oogsten omdat de grond wat droger is."

Kenny rijdt schuin voor ons op en neer over het perceel. Ingrid: "Hij is nu aan het uitrijden, ik moet me straks ergens zetten waar hij via de band kan lossen op mijn kar. Als die vol is, rij ik naar huis. (kijkt nauwkeurig naar het uitrijden) Alhoewel het licht regent, gaat het vlot, het loof staat nog mooi rechtop, bij slechter weer ligt het plat en moet er trager gereden worden. Het loof wordt eerst een stuk afgesneden en pas daarna worden de raapjes uitgerooid. Minder loof werkt makkelijker bij het wassen en busselen.

" We zijn terug op het bedrijf, de volle kar is binnengereden en een transportband brengt de rapen naar de verwerkloods.
Ingrid: "De rapen worden gesorteerd en gewassen. De dikke met een diameter tussen 6 en 10 cm worden aan kiloprijs verkocht, de kleinere - 6 cm is de courantste maat - worden gebusseld met nog wat loof aan en dan verpakt. Meestal zitten er 5 à 6 raapjes in een busseltje, dat ongeveer een halve kilo weegt. Een verse raap ziet mooi wit."

Kenny: "Wat we niet gebruiken is afval en gaat terug op het land. De rapen blijven op het veld staan, tot ze geoogst worden. Wij werken voor de versmarkt en rooien iedere dag. In de namiddag krijgen we de bestelling binnen van de veiling en verpakken we rapen in de specifieke verpakking van de klant. 's Avonds laat brengen we alles naar de veiling en zetten ze in de frigo's. 's Morgens om vier/vijf uur komen de retailers in BelOrta laden. We leveren dus steeds dagverse raapjes!"

De toekomst

Ingrid: "Ons bedrijf is groot genoeg om er van te leven, verder hoeft het voor ons niet te gaan want er is ook nog een leven buiten je werk. Ik vind het tof dat we het met ons twee goed kunnen laten draaien. Het moet geen fabriek worden. Of we altijd rapen zullen hebben, dat weten we niet, als de markt instort, ja wat dan... Dat is de onzekerheid die je hebt als teler. Je moet blijven nadenken en reflecteren over uw bedrijf. (brede lach van allebei) We hebben alle vertrouwen in de toekomst!"

tekst: Tine Bral
foto's: Marc-Pieter Devos 

 

 
GROM "De echte smaak van Italiaans ijs



adv De dag starten met “un caffè”, flaneren door pittoreske straatjes, lokale marktjes ontdekken waar de geur van verse basilicum en zongerijpte tomaten overheerst, uitgebreid aperitieven op de gezelligste pleintjes ... lees meer
 
 
de tafel van Tine - info@detafelvantine.be - Disclaimer - verantwoordelijke uitgever: mdmedia & partners