Veldwerk: de boontjes van Bart en Martine

image Printervriendelijke versie

Het is nog vroeg als we door de nevelige velden naar de serres van Bart Pynnebrouck in Oostnieuwkerke rijden. Vijf plukkers zijn er al druk in de weer met struikboontjes te 'overplukken'. Langzaam kruipen ze letterlijk tussen de bonen door. Een job waar stevige knieën voor nodig zijn én concentratie, want de plukkers verzamelen ze eerst in hun hand en leggen ze dan mooi op rijen in de bakken.

Het verhaal
Bart: "Mijn opa, de vader van mijn moeder, startte hier met een gemengd bedrijf met kippen, varkens en gewassen. Toen mijn pa op het bedrijf kwam, zag hij die dieren echter niet zo zitten. Volgens hem was tuinbouw de toekomst en hij heeft de eerste serres gebouwd waarin hij tomaten, sla en boontjes teelde. Vroeger had iedereen verschillende teelten, nu is dit meer gespecialiseerd. Naast serreboontjes had hij ook vollegrond-boontjes, iets wat sommigen nog steeds hebben, maar dan enkel voor de industriële verwerkingsbedrijven: diepvries en conserven. Ook ik zag tuinbouw helemaal zitten en op mijn twintigste ben ik in het bedrijf gekomen en (lacht) heb er meteen een serre aan toegevoegd. In 1998 nam ik het bedrijf volledig over en toen ik in 2000 trouwde met Martine is zij ook in het bedrijf gekomen. Tomaten zijn onze hoofdteelt, struikboontjes een mooie aanvulling."

De teelt
Bart: "We zijn aan het 'overplukken' dat wil zeggen dat alle boontjes die al aan de norm 'dubbele extra zeer fijn' voldoen, geplukt worden. De andere blijven aan de struik tot volgende week, dan trekken we de struiken uit. Iedere bonenteler heeft zijn manier van werken. Ik plant ze wijd genoeg zodat we er makkelijk tussen kunnen voor de overpluk. De meeste doen dat echter niet en trekken ze meteen uit. Dat is makkelijker want je plukt rechtopstaand. Nu is het volop het seizoen en dat betekent ca. 4 weken keihard werken. Een goede plukker haalt 6 kg per uur, in ons geval 2 kisten van 3 kg. Ze zijn wel meteen klaar om naar de veiling te brengen. Het kleine grut wordt tijdens het plukken al apart gehouden.

Zaaien doen we zelf in persblokjes met zaad uit de gespecialiseerde groothandel. Ik stop steeds 3 zaadjes in een blokje, zo ben ik zeker van 2 struiken. De zaailingen zetten we ca. 7 dagen in de kiemcellen tot ze uitkomen. Daarna gaan ze nog 7 dagen in de warme tomatenserres en pas dan planten we ze in de boontjesserres. We doen dit op verhoogde bedden zodat ze mooi rechtop blijven en het overtollige water er makkelijk tussenin kan weglopen. De eerste plantjes gaan rond 14 maart in de grond en naargelang het weer beginnen we te plukken half mei zodat we de boontjes als primeurs op de veiling kunnen zetten.

Bonenteelt is een zeer ecologisch teelt. Bonen gedijen best op magere grond, ze voeden zich met de stikstof uit de lucht. Als je ze uittrekt zitten er soms stikstofbolletjes aan de wortels, eigenlijk de voedingsreserve van de plant. Bonen hebben ook geen last van beestjes - er moet dan ook niet gespoten worden - en hoeven weinig water."

Van het veld naar de veiling
We zijn doorgelopen naar een plasticserre, het nakomertje waar Bart als de 3 vaste serres bijna geplukt zijn de laatste boontjes rechtstreeks in de grond zaait.

Bart: "Omdat ik mik op primeurboontjes, stoppen we al in juli en concentreren we ons op de tomaten. Mocht de zomerprijs van boontjes beter zijn, zou ik zeker langer doorgaan. De boontjes gaan naar de veiling en daarna naar de winkels in de kisten van 3 kg. Alternatief kan je ze ook in doosjes van 200 g verpakken, dat vind ik nog aantrekkelijker zijn. Op die manier kunnen de mensen er niet 'roefelen' waardoor het uitzicht goed blijft wat de verkoop ten goede komt. Boontjes moeten heel vers verkocht worden, omdat ze minstens 12°C nodig hebben, kunnen ze niet echt gestockeerd worden. Slappe boontjes zijn oude boontjes."

De toekomst
Bart: "Mijn dochters van 16 en 13 hebben geen interesse in tuinbouw (lachend) ze helpen zelfs niet. Ik zou het hen trouwens ook niet aanraden, je hebt nooit gedaan, kunt met moeite eens 4 dagen weg." Heeft hij spijt van zijn keuze? Bart: "Helemaal niet! Ik zou zeker herbeginnen in de tuinbouw. Alleen zijn er nu een pak meer regeltjes dan vroeger. En wat de boontjes betreft: ik was er als kind dol op, maar de Keniaanse en sinds kort ook Marokkaanse en Egyptische zijn zo spotgoedkoop... (zucht) Mensen kijken naar de prijs, niet de kwaliteit en of het van hier komt, dus een kleine voetafdruk heeft. Dat is jammer."

tekst: Tine Bral
foto's: Marc-Pieter Devos

 

 

 
Wijnen uit Franse Sud-Ouest komen naar Gent



adv.  IGP Côtes de Gascogne, AOC Saint Mont, AOC Madiran, Pacherenc du Vic-Bilh,… mooie appellaties die zich op 25 november, tijdens een gezellige zondag, vestigen in Gent samen met hun wijnboeren om hun prachtige wijnen te laten ontdekken. In de warme Hall 16 (Dok Noord) komt een kleine groep van 9 wijnboeren speciaal uit het Zuidwesten naar Gent ... lees meer

 

 
 
de tafel van Tine - info@detafelvantine.be - Disclaimer - verantwoordelijke uitgever: mdmedia & partners