Vers van de struik
Over de lage planten – de aardbeiplant is een kruipplant - lagen netten want ook de vogels waren dol op de rode vruchten. Omdat mijn vader ook beroepshalve met moestuin en aanverwanten te maken had, experimenteerde hij met rassen en soorten in de eigen tuin. Aardbeien waren heerlijke proefplanten, figuurlijk maar voor ons vooral letterlijk. Waren de eerste exemplaren van een nieuwe aanplant oogstklaar dan moest er ‘professioneel’ geproefd worden. De soort die goed scoorde, werd vaste tuingast, de andere onverbiddelijk gerooid. Die avonden – om een of andere duistere reden regende het toen nooit – zijn in mijn geheugen gegrift, net als het plukken zelf. De opbrengst was groot en bij een aardbei vers van de struik verdwijnen alle andere in het niet.
Aardbeienmaskertje
Dat onze Romeinse voorouders er dol op waren, verbaasde me niets. Ze waardeerden ze niet alleen om de smaak maar vooral om hun geneeskrachtige en cosmetische eigenschappen. Romeinse dames lieten zich graag verwennen met een aardbeienmaskertje om de huid zacht en helder te houden. Zelf heb ik het nog niet uitgeprobeerd, ik eet de aardbeien liever op. De middeleeuwse alchimisten zagen in de rode vruchten een wondermiddel voor een lang en gezond leven.
Antoine Amadée Frézier
De aardbeien zoals we ze nu op ons bord krijgen, zijn van recentere komaf. Marineofficier en ontdekkingsreiziger Antoine Amadée Frézier – met zo’n naam ben je allicht voorbestemd – bracht begin 18de eeuw aardbeien mee uit Chili en Virginia. Franse hoveniers gingen ijverig aan het kruisen met de autochtone bosaardbeitjes wat heerlijkheden als elsanta, pajaro en de schitterende gariguette opleverde. In de 19de eeuw werd de aardbeiplant een vast onderdeel in elke zichzelf respecterende kasteelmoestuin.
600 verschillende rassen
Vandaag strijden 600 verschillende rassen – elk met hun eigen kwaliteiten en specifieke smaakaroma's – om de voorkeur van de aardbeiliefhebber.
Bij ons ligt hoofdzakelijk de elsanta in de rekken. Een mooie kegelvormige vrucht met een rood glanzende huid, zoet van smaak en met een fijn aroma. Aardbeien zijn, door de teelt onder glas, nu het hele jaar door verkrijgbaar. Toch geldt ook hier: alles op zijn tijd. De aromatische smaak van de aardbei komt het best tot zijn recht bij exemplaren uit de volle grond en die oogst ligt pas vanaf eind mei in de winkel. Zij komen dan hoofdzakelijk uit Hoogstraten, Beervelde of het Waasland.
Op het terras
Voor wie zelf aan de slag wil is de aardbeiplant een dankbare tuin- en terrasplant. Ik heb altijd enkele potten van mijn lievelingsaardbeien de gariguette en de mara des bois staan. Het zijn relatief kleine soorten die echter boordevol smaak zitten. Ze leveren een bescheiden maar verrukkelijke oogst.
|